Op de purperen hei

Save pagePDF pagePrint page

In de stille Kempen
Op de Purperen hei
Staat een eenzaam huisje
Met een boom erbij
Op een zomeravond
In m’n droom alleen
Liep ik in gedachten
Langs dat huisje heen

REFREIN:
Hoe schoon op de wereld, de zomerse hei
Dat is hier op aarde de hemel voor mij
Hoe schoon op de wereld, de zomerse hei
Dat is hier op aarde de hemel voor mij

In dat eenzaam huisje
Zat een mooie vrouw
Die zag in m’n ogen
wat ik vragen wou
Zij keek mij toen lachend
en verlegen aan
Schoof ’t gordijntje toe
En is toen heen gegaan

Maar wat heeft de liefde
Hier opnieuw verricht
Want ’t rood gordijntje
gaat nu nooit meer dicht
Door het open venster
Dat ze vroeger sloot
Lach ik naar het kindje
Op zijn moederschoot